Όπου και να γυρίσω, όπου και να κοιτάξω βλέπω νέα πράγματα που μου θυμίζουν τα παλιά. Με περιβάλλουν αντικείμενα βγαλμένα από εποχές παλιότερες αλλά με μια πινελιά του σύγχρονου και του μοντέρνου.

Ρετρό ή ξαναζεσταμένο φαγητό;

Έλλειψη δημιουργικότητας ή εμμονή σε παλιές επιτυχημένες φόρμες;

Κόλπα του Marketing ή ρομαντισμός;

Λοιπόν παραδείγματα για να καταλαβαινόμαστε. 

Παράδειγμα Νούμερο 1 - Volkswagen Beetle

Παρουσιάστηκε το 1938 από τους Γερμανούς σε μια προσπάθεια του Χίτλερ να προσφέρει ένα οικονομικό και αξιόπιστο αυτοκίνητο στο λαό σε τιμή περίπου στα 1000 μάρκα. Σχεδιασμένο από τον Ferdinand Porsche κατάφερε να κάνει μια απίστευτη εμπορική πορεία μέχρι και το 2003 που σταμάτησε η παραγωγή του. Το 2003 δεν είναι τυπογραφικό λάθος. Ο γνωστός σκαραβαίος παραγόταν κανονικά σε κάποιες χώρες της λατινικής Αμερικής μέχρι τότε.

Και το 1997 παρουσιάστηκε ο σύγχρονος σκαραβαίος. Φτιαγμένος με μπόλικη τεχνολογία και σύγχρονες προδιαγραφές αλλά ομολογουμένως χωρίς ψυχή.

Ομοιότητες εξωτερικές πολλές αλλά δεν κατάφερε να πείσει το κοινό μέχρι που έγινε ακόμα πιο σύγχρονος και μοντέρνος το 2011 ελπίζοντας αυτή τη φορά να τα πάει καλύτερα στις πωλήσεις.

Παράδειγμα Νούμερο 2 - Fiat 500

Το Fiat 500 σχεδιάστηκε από τον Dante Giacosa και λανσαρίστηκε τον Ιούλιο του 1957. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1975 ενώ η μεγάλη του εκδοχή (Giardiniera) παραγόταν μέχρι το 1977. Αυτοκίνητο 500 κυβικών και 13 ίππων – όσο δηλαδή μια μοτοσυκλέτα- δημιούργησε την τόσο δημοφιλή σήμερα κατηγορία των αυτοκινήτων πόλης.

Και το 2007 ήρθε το καινούριο με νέα εμφάνιση, τεχνολογικά καλούδια και ένα ακαταμάχητο ταλέντο να γοητεύει άνδρες και γυναίκες. Αγαπήθηκε πολύ και απέκτησε αδερφάκια μεγαλύτερα και γρηγορότερα για να ικανοποιήσει και άλλα γούστα.

Παράδειγμα Νούμερο 3 - Mini Cooper

Το Mini ήταν ένα μικρό οικονομικό αυτοκίνητο που κατασκευαζόταν από το βρετανικό όμιλο αυτοκινήτων British Motor Corporation (BMC) και τις διαδόχους εταιρίες του, από τον Αύγουστο του 1959 έως τον Οκτώβριο του 2000. Αποτελεί το απόλυτο σύμβολο της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Σχεδιασμένο από τον ελληνικής καταγωγής Σερ Άλεκ Ισσιγόνη άλλαξε ουκ ολίγα ονόματα αλλά και εταιρίες παραγωγής.

To 1998 παρουσιάστηκε εκμοντερνισμένο αυτή τη φορά από την BMW και ακολουθώντας και αυτό τις σύγχρονες τάσεις έγινε μεγαλύτερο, δυνατότερο και κάποια στιγμή ψήλωσε και αποφάσισε να βγει και εκτός δρόμου.

Και επανέρχομαι στα αρχικά μου ερωτήματα:

Ρετρό ή ξαναζεσταμένο φαγητό;

Έλλειψη δημιουργικότητας ή εμμονή σε παλιές επιτυχημένες φόρμες;

Κόλπα του Marketing ή ρομαντισμός;

Και προσθέτω...

Το νέο ή το παλιό είναι πιο γοητευτικό;

Μήπως αυτό που ζω σήμερα θα είναι το ρετρό του 2050;